I znów coś nieprzeciętnego.
Historia dzieje się w ostatnich latach wojny. Film pokazuje rzeczywistość obozową widzianą oczami ośmioletniego chłopczyka — Bruno — syna komendanta obozu. Dylematy moralne przed jakimi staje chłopiec w tej trudnej sytuacji wojennej zmuszają do głębokich przemyśleń na temat własnego życia.
Film ciekawy pod wieloma względami. Zaskakująca perspektywa narracji, zaburzony realizm sytuacji, uproszczenia historyczne — to tylko kilka elementów łamiących stereotypy do jakich przywykliśmy oglądając filmy „wojenne”. Ten film nie jest o wojnie. Jest o człowieku — ufnym dziecku żyjącym w świecie, którego nie rozumie i nie akceptuje całej jego obrzydliwości.